«Είναι μία περίεργη μέρα σήμερα.
Από τη μια, νιώθω ό,τι κάθε υγιής φίλαθλος. Δικαίωση, ανακούφιση, αισιοδοξία, χαρά.
Από την άλλη, σκέφτομαι εγώ, τι έχω υπομείνει όλα αυτά τα χρόνια του καθεστώτος στον χώρο του μπάσκετ, μετράω κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε πρόστιμα, κάτι δεκάδες μήνες απαγόρευσης εισόδου σε γήπεδα, μηνύσεις ατελείωτες και καταγγελίες για την κατακραυγή μου ενάντια σε ό,τι όλοι πλέον βλέπετε ξεκάθαρα και νιώθω οργή.
Μου επιδόθηκε μόλις κλήση από την τελευταία μήνυση της ΚΑΕ Ολυμπιακός εναντίον μου για ισχυρισμούς μου κατά του Παπαπέτρου και της Τσαρούχα. Κρατώ στα χέρια μου μια ακόμη αθώωσή μου σε μήνυση του Ολυμπιακού για αναρτήσεις μου κατά της ΕΟΚ και της ΚΕΔ. Έχω μπροστά μου την πρόσφατη αγωγή της ΚΑΕ Ολυμπιακός εναντίον μου για σχόλιά μου εναντίον του Λιόλιου (!) και καμιά πενηνταριά καταγγελίες τους για τη δυσφήμηση που κάνω στο άθλημα, κάθε φορά που μετρώ βολές, βάζω φάσεις από αγώνες, βρίζω αυτούς που σήμερα βρίσκονται με χειροπέδες.
Ατελείωτα δικόγραφα, κούνημα δαχτύλου, ανακοινώσεις, δολοφονία χαρακτήρα, άρθρα με ψέματα, άρθρα στοχευμένα από πουλημένα Μέσα, τίτλοι με αίμα- ενάντια σε όλους και όλα- τίτλοι χαμένοι που κρίθηκαν από πρόσωπα με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ μετρητά μέσα στα σπίτια τους. Εξάντληση, απογοήτευση, αλλά όχι παραίτηση.
Οι φωνές πλέον μετουσιώθηκαν σε πράξεις, οι ένοχοι θα λογοδοτήσουν, εγώ παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον τις πρώτες αντιδράσεις ή ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΑΥΤΩΝ από όλους τους αρμοδίους και μη και αναμένω -έστω και τώρα- μετά από τόση καταστροφή, βρωμιά και κλοπή, την ανατροπή της ντροπής.
Πιστέψατε ότι θα με εξαντλήσετε. Θεωρήσατε ότι θα παίζατε με το ελληνικό μπάσκετ, τον ιδρώτα των αθλητών μας, τις αντοχές των φιλάθλων μας.
Και χάσατε».
