Ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στο παρελθόν ο γιος του Γιάννης τον έκανε να αλλάξει στάση ζωής. Ο Παναγιώτης Φασούλας προκάλεσε συναισθήματα συγκίνησης στην διάρκεια της εξομολόγησης του στην εκπομπή «Μεσάνυχτα» της Ελεονώρας Μελέτη. «Περισσότερο με άλλαξε στη ζωή μου το πρόβλημα του Γιάννη μου. Όλο αυτό που έγινε. Όταν σε ηλικία τεσσάρων ετών, το 2004, εμφάνισε λευχαιμία. Ξεκινήσαμε να το λέμε όταν μας ζήτησε ο ίδιος να το πούμε. Εμείς δεν το κρύβαμε ακριβώς, δεν ντρεπόμασταν, απλά λέγαμε γιατί να μη ξέρει όλος ο κόσμος ότι ο Γιάννης είναι survivor. Θεώρησε και ίδιος πως είναι καλό παράδειγμα σαν ένα παιδί που σήμερα είναι 19, 20 χρονών και το έχει ξεπεράσει. Υπάρχουν τόσα παιδιά που παλεύουν μαζί με τους γονείς τους για να το ξεπεράσουν και ευτυχώς τα περισσότερα παιδιά το ξεπερνάνε».
Η «αράχνη» του ελληνικού μπάσκετ πρόσθεσε: «Ο ίδιος έκανε χημειοθεραπείες από το 2004 μέχρι το 2008. Ήταν σε σοβαρό πρόγραμμα, το 2009 σε λίγο πιο χαλαρό και μετά τελείωσε». Σχετικά με τον ίδιο και την ζωή του σε παιδική ηλικία είπε: «Το να είσαι 2,05 μ. το 1976 σε χωριό της Ελλάδας και να μην είσαι ο παλαβός του χωριού δεν γίνεται, είσαι αξιοθέατο, είσαι κάτι ανώμαλο. Τα παιδιά ειδικά σε αυτή την ηλικία είναι και σκληρά και θέλουν να είναι ίδιος ο ένας με τον άλλον. Όταν είσαι ψηλός είσαι εκ των πραγμάτων κάτι διαφορετικό, δεν είναι ευχάριστο ομολογώ, αλλά το μπάσκετ έδωσε λύση και γι’ αυτό. Ο πατέρας μου είναι στρατιωτικός και πήρε μετάθεση για να πάει από τη Θεσσαλονίκη σε ένα χωριό του Έβρου, την Καρωτή Διδυμοτείχου. Και αποφάσισε να μείνω με την μάνα μου στη Θεσσαλονίκη γιατί εγώ τότε είχα αρχίσει το μπάσκετ. Το μπάσκετ τότε δεν ήταν καμιά διέξοδος σοβαρή επαγγελματική. Τέλος πάντων και εμένα με εντυπωσιάζει πώς οι άνθρωποι αυτοί πήραν αυτή την προοδευτική, για μένα, απόφαση».
Σχετικά με την απόφαση του να αποχωρήσει από τον ΠΑΟΚ είπε: «Ήμουν πολλά χρόνια αγαπημένος στον ΠΑΟΚ, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια υπήρχε ένα μεγάλο κομμάτι που με έβλεπε ως πρόβλημα, οπότε ήθελα να πάω κάπου να αισθανθώ ξανά χαρούμενος με αυτό που κάνω».
