Ήρθε η ώρα να κάνουμε ειρήνη με το «κράτος» που πάντα θεωρούμε υπεύθυνο
Η απόσταση που μας χωρίζει από την Κίνα αποδείχτηκε λόγος ικανός για να μην ευαισθητοποιηθούμε έγκαιρα. Όχι μόνο γεωγραφικά ή χρονικά (τα εκεί πρώτα κρούσματα καταγράφηκαν το 2019), αλλά η «απόσταση» γενικότερα.
Νιώθαμε τόσο μακριά από άποψη κουλτούρας, προτιμήσεων, διατροφικών συνηθειών που βγάλαμε προς τα έξω αντιδράσεις σαν εκείνες στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν ο κόσμος ερχόταν για πρώτη φορά αντιμέτωπος με την μάστιγα της δικής του εποχής. Το AIDS. Το οποίο τότε χαρακτηρίστηκε η «ασθένεια των γκέι» ή ακόμη και η θεϊκή τιμωρία για τις… αμαρτίες τους, με τον ίδιο τρόπο που μέχρι πριν μερικές εβδομάδες ο υπόλοιπος πλανήτης αξιολόγησε το ξέσπασμα του κορωνοϊού ως μια εσωτερική υπόθεση που αφορά μόνο την «κίτρινη φυλή», η οποία ανάμεσα στα υπόλοιπα «κουσούρια» που της προσάπτουμε, έχει και το απαίσιο χούι να καταναλώνει σκύλους, φίδια, νυχτερίδες και ένα σωρό άλλα πλάσματα για τα οποία η Δύση δείχνει μεγαλύτερη ευσπλαχνία σε σχέση με τα βόδια, τα γουρούνια ή τα αρνιά.
Διαβάστε περισσότερα στο
