Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ διαλαλεί με την παροιμιώδη αυτοπεποίθησή του ότι μια στρατιωτική αναμέτρηση με την Ισλαμική Δημοκρατία θα κατέληγε σε μια «εύκολη και γρήγορη νίκη», οι αμείλικτοι φακοί των δορυφόρων που κατασκοπεύουν το ιρανικό έδαφος διηγούνται μια τελείως διαφορετική, εφιαλτική ιστορία. Η ανάλυση των πρόσφατων εικόνων αποκαλύπτει ότι το Πεντάγωνο δεν έχει να αντιμετωπίσει έναν απλό στρατό, αλλά μια χώρα που έχει κυριολεκτικά «θαφτεί» κάτω από τα βουνά για να επιβιώσει από κάθε είδους αμερικανική καταιγίδα, όπως αναφέρει το Bloomberg, επικαλούμενο εικόνες από δορυφόρο που διαψεύδουν τους ισχυρισμούς του Τραμπ.

Ο Αντ. Σαμαράς "ξεσκεπάζει" τις ρήτρες υποχώρησης για τη Chevron και το Μαξίμου τον βγάζει "εκτός πραγματικότητας"

Η απάτη της «εύκολης νίκης» και η ανθεκτικότητα των ερειπίων

Οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μόλις αυτόν τον μήνα δείχνουν κάτι που προκαλεί δέος στους στρατιωτικούς αναλυτές: Ιρανούς μηχανικούς να καθαρίζουν με πυρετώδεις ρυθμούς τα συντρίμμια από τις πυρηνικές εγκαταστάσεις που υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια της 12ήμερης σύγκρουσης του Ιουνίου.

Η Αλήθεια των Εικόνων: Οι ΗΠΑ μπορεί να γκρεμίζουν κτίρια, αλλά οι δορυφόροι αποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να ισοπεδώσουν την επιστημονική γνώση και τη βούληση για ανοικοδόμηση. Το Ιράν όχι μόνο καθαρίζει τα ερείπια, αλλά ενισχύει τα τρωτά του σημεία με νέα, ακόμα πιο παχιά στρώματα σκυροδέματος.

Το Γεωγραφικό Χάος: Με έκταση διπλάσια από το Τέξας και ένα ανάγλυφο γεμάτο απόκρημνες κορυφές, το Ιράν προσφέρει χιλιάδες φυσικές κρυψώνες. Η αμερικανική αεροπορική ισχύς μπορεί να πλήξει την επιφάνεια, αλλά η «καρδιά» του ιρανικού προγράμματος χτυπάει βαθιά μέσα σε γρανιτένια σπλάχνα.

Ισφαχάν και Νατάνζ: Τα «σφραγισμένα» τούνελ του ουρανίου

Στο Ισφαχάν, το νευραλγικό κέντρο πυρηνικών ερευνών, οι δορυφόροι κατέγραψαν μια κίνηση-ματ: οι είσοδοι των τούνελ έχουν σφραγιστεί ερμητικά με τεράστιους όγκους χώματος και βράχων.

Η Τακτική της «Ασφυξίας»: Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό το βήμα αποσκοπεί στην πρόληψη καταρρεύσεων από τα ωστικά κύματα των αεροπορικών επιθέσεων. Το Ιράν «οχυρώνεται» για να αντέξει τον επόμενο γύρο βομβαρδισμών χωρίς να εκτεθούν τα ευάλωτα σημεία εισόδου.

Το Τυφλό Σημείο του ΔΟΑΕ: Εδώ και οκτώ μήνες, οι διεθνείς επιθεωρητές δεν έχουν πατήσει το πόδι τους στις εγκαταστάσεις. Χωρίς «μάτια» στο έδαφος, κανείς δεν μπορεί να βεβαιώσει αν οι φυγοκεντρητές καταστράφηκαν ή αν έχουν μεταφερθεί σε «σκιώδεις» τοποθεσίες, όπως το Όρος Pickaxe, όπου οι εργασίες επέκτασης των σηράγγων θυμίζουν μυρμηγκοφωλιά σε πλήρη δράση.

Η επιχείρηση “Midnight Hammer” και τα όρια της GBU-57

Η αμερικανική εκστρατεία του Ιουνίου επιστράτευσε τα θηριώδη B-2 που έριξαν τις βόμβες-«σεισμούς» GBU-57, βάρους 13.600 κιλών. Αυτά τα όπλα είναι σχεδιασμένα να διαπερνούν δεκάδες μέτρα ενισχυμένου σκυροδέματος πριν εκραγούν.

Δήλωση της Άννας Βίσσης που προκαλεί..."Χειροκροτήστε το πε@ς σας" (βίντεο)

Η Αποτυχία της Υπερδύναμης: Η ανάλυση των κρατήρων στη Νατάνζ δείχνει ότι κάποιες από αυτές τις πανάκριβες βόμβες ίσως δεν λειτούργησαν όπως προβλεπόταν.

Το Απυρόβλητο Φορντό: Εγκαταστάσεις όπως το Φορντό, χτισμένες κάτω από βουνά σκληρού βράχου, φαίνεται να γελούν μπροστά στα διατρητικά πυρομαχικά. Για να καταστραφούν ολοκληρωτικά, ο Τραμπ θα χρειαζόταν είτε ατελείωτες εβδομάδες επαναλαμβανόμενων πληγμάτων στο ίδιο σημείο, είτε μια ριψοκίνδυνη χερσαία εισβολή που θα κόστιζε χιλιάδες ζωές.

Πύραυλοι στο Κοχίρ και το «μακρύ χέρι» της Τεχεράνης

Η απειλή δεν περιορίζεται στο ουράνιο. Οι δορυφόροι εστιάζουν πλέον στο συγκρότημα Κοχίρ και στο Παρχίν, τις αχανείς βιομηχανικές ζώνες παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων.

Οι εικόνες δείχνουν κτίρια χωρισμένα με ειδικά αναχώματα για να αποφεύγονται οι αλυσιδωτές εκρήξεις. Η ιρανική βιομηχανία όπλων είναι τόσο «απλωμένη» στον χώρο, που ακόμα και μια μαζική αεροπορική εκστρατεία μπορεί μόνο να την καθυστερήσει, ποτέ να την τερματίσει αποφασιστικά.

Αν ο Τραμπ επιλέξει την κλιμάκωση, το Ιράν διαθέτει ένα δίκτυο συμμάχων σε Υεμένη, Λίβανο και Συρία έτοιμο να βάλει «φωτιά» στις θαλάσσιες οδούς και τις ενεργειακές υποδομές του Κόλπου.

Τα αδιαπέραστα τούνελ του Κοχίρ και η αόρατη πυραυλική Πόλη του Ιράν

Το συγκρότημα Κοχίρ (Khojir), που εκτείνεται ανατολικά της Τεχεράνης, δεν είναι απλώς μια στρατιωτική βάση. Είναι μια ολόκληρη βιομηχανική αυτοκρατορία σκαμμένη μέσα στην κορυφή Kuh-e Barjamali, σε υψόμετρο 2.108 μέτρων. Οι δορυφόροι αποκαλύπτουν ότι εκεί το Ιράν έχει καταφέρει το ακατόρθωτο: να κρύψει ολόκληρες γραμμές παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων κάτω από εκατοντάδες μέτρα συμπαγούς βράχου.

Γιατί το Κοχίρ δεν «Πέφτει»

Οι ειδικοί που ανέλυσαν τις τελευταίες δορυφορικές εικόνες για το Bloomberg και τη CIA, εστιάζουν σε τρία κρίσιμα σημεία που καθιστούν το Κοχίρ έναν στρατιωτικό εφιάλτη:

Διαχωριστικά Αναχώματα: Τα κτίρια στην επιφάνεια είναι χωρισμένα με τεράστια χωμάτινα τοιχία. Αν οι ΗΠΑ χτυπήσουν ένα κτίριο, η έκρηξη δεν θα προκαλέσει αλυσιδωτή αντίδραση στα διπλανά. Είναι σχεδιασμένο να αντέχει «βροχή» από πυραύλους.

Η Γεωλογική Ασπίδα: Οι σήραγγες στο Κοχίρ έχουν επεκταθεί τόσο πολύ, που ορισμένοι θάλαμοι παραγωγής βρίσκονται σε βάθος που ακόμα και οι βόμβες-σεισμοί GBU-57 δυσκολεύονται να φτάσουν. Το σκληρό πέτρωμα του βουνού λειτουργεί ως η απόλυτη πανοπλία.

Κρυφές Είσοδοι: Οι δορυφόροι κατέγραψαν νέες εισόδους σηράγγων που καλύπτονται με ειδικά μείγματα χαλικιού και άμμου για να απορροφούν τους κραδασμούς από αεροπορικές επιθέσεις, καθιστώντας τις σήραγγες πρακτικά αδιάτρητες.

2. Τι παράγεται στα έγκατα του βουνού;

Το Κοχίρ θεωρείται η «καρδιά» των στερεών καυσίμων για τους ιρανικούς πυραύλους. Εκεί κατασκευάζονται οι κινητήρες και τα συστήματα καθοδήγησης που μπορούν να πλήξουν στόχους σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Σε αντίθεση με άλλα προγράμματα, το Ιράν έχει μετατρέψει το Κοχίρ σε μια μονάδα βιομηχανικής παραγωγής. Αν καταστραφεί η μία πτέρυγα, η παραγωγή μεταφέρεται αμέσως στην επόμενη, χάρη στο δίκτυο εσωτερικών σηράγγων που συνδέει το συγκρότημα.

Το Κοχίρ συνδέεται στενά με το γειτονικό συγκρότημα Παρχίν. Ενώ στο Κοχίρ φτιάχνονται οι πύραυλοι, στο Παρχίν γίνονται οι δοκιμές των εκρηκτικών κεφαλών. Οι δορυφόροι δείχνουν ότι το Ιράν έχει δημιουργήσει έναν «διάδρομο» ασφαλείας μεταξύ των δύο περιοχών, κάνοντάς τες να λειτουργούν ως ένας ενιαίος, απόρρητος στρατιωτικός κόμβος 52 τετραγωνικών χιλιομέτρων.