Ο Τζέφρι Έπστιν δεν σταμάτησε τη δράση του μετά την καταδίκη του το 2008. Αντίθετα, σύμφωνα με νέα εκτενή έρευνα του CNN, εκμεταλλεύτηκε τους ευνοϊκούς όρους της συμφωνίας που είχε συνάψει με τις αμερικανικές αρχές για να συνεχίσει να κακοποιεί νεαρές γυναίκες ενώ βρισκόταν θεωρητικά στη φάση έκτισης της ποινής του.

Την εικόνα αυτή περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια η Ρόζα Γκιλς, η οποία μιλά δημόσια για πρώτη φορά. Η ιστορία της αποκαλύπτει πώς ο καταδικασμένος δράστης διατηρούσε σχεδόν αμετάβλητη την καθημερινότητά του, παρά το γεγονός ότι φορούσε ηλεκτρονικό βραχιολάκι και βρισκόταν υπό καθεστώς επιτήρησης.

Η Γκιλς ήταν μόλις 18 ετών όταν μετακόμισε από το Ουζμπεκιστάν στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ακολουθήσει καριέρα στο μόντελινγκ. Όπως αφηγείται στο CNN, λίγο μετά την άφιξή της βρέθηκε εγκλωβισμένη σε ένα σύστημα οικονομικής εξάρτησης από το πρακτορείο μοντέλων που την εκπροσωπούσε, το οποίο της χρέωνε υπέρογκα ποσά για βίζα, ενοίκιο και άλλα έξοδα.

Όταν σκέφτηκε να επιστρέψει στην Ασία, όπου ήδη εργαζόταν με επιτυχία ως μοντέλο, εμφανίστηκε η πρόταση του Έπστιν να εργάζεται τα Σαββατοκύριακα ως υπάλληλος υποδοχής στο Florida Science Foundation, έναν οργανισμό που είχε ιδρυθεί λίγο πριν από τη συμφωνία του με τις αρχές.

Η πρώτη της ημέρα εκεί εξελίχθηκε στον εφιάλτη που, όπως λέει, σημάδεψε ολόκληρη τη ζωή της.

Στο γραφείο του Έπστιν αντίκρισε μια γυναίκα να του κάνει μασάζ στα πόδια. Όταν παρατήρησε το ηλεκτρονικό βραχιολάκι στον αστράγαλό του και ρώτησε τι ήταν, ο ίδιος και η γυναίκα γέλασαν. Λίγο αργότερα, ο Έπστιν της ζήτησε να βγάλει τα ρούχα της.

«Πάγωσα», θυμάται. Σύμφωνα με την κατάθεσή της, η γυναίκα άρχισε να της αφαιρεί τα ρούχα πριν αποχωρήσει από το δωμάτιο, αφήνοντάς την μόνη με τον Έπστιν, ο οποίος τη βίασε για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα.

Μόνο αργότερα κατάλαβε ότι η συσκευή που είχε δει στον αστράγαλό του ήταν το ηλεκτρονικό βραχιολάκι που φορούσε επειδή εξέτιε ήδη ποινή φυλάκισης για την υπόθεση στην οποία είχε καταδικαστεί επειδή είχε ζητήσει σεξουαλικές υπηρεσίες από ανήλικη.

Το πρόγραμμα που του επέτρεψε να κινείται σχεδόν ελεύθερα

Όπως υπενθυμίζει το CNN, η συμφωνία που είχε πετύχει ο Έπστιν με τον τότε ομοσπονδιακό εισαγγελέα Άλεξ Ακόστα του εξασφάλισε εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους κράτησης.

Σύμφωνα με την έρευνα των αρχών της Φλόριντα που δημοσιοποιήθηκε το 2021, από τον Οκτώβριο του 2008 εργαζόταν ως πρόεδρος του Florida Science Foundation.

Αρχικά μπορούσε να βρίσκεται στα γραφεία του ιδρύματος από τις 10 το πρωί έως τις 10 το βράδυ, έξι ημέρες την εβδομάδα. Στη συνέχεια οι περιορισμοί χαλάρωσαν ακόμη περισσότερο, μέχρι που υποχρεωνόταν να περνά στη φυλακή μόλις οκτώ ώρες την ημέρα, ενώ λίγο αργότερα απέκτησε άδεια να εργάζεται και τις επτά ημέρες της εβδομάδας.

Τις τελευταίες εβδομάδες πριν μεταφερθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό είχε μάλιστα δικαίωμα να επισκέπτεται και την πολυτελή κατοικία του στο Γουέστ Παλμ Μπιτς.

Θεωρητικά, δεν επιτρεπόταν να έχει επαφές με φίλους, συγγενείς, συντρόφους ή ανηλίκους και όφειλε να συναντά αποκλειστικά επαγγελματικούς συνεργάτες. Ωστόσο, σύμφωνα με τις επιζώσες, οι περιορισμοί αυτοί δεν εμπόδισαν τη συνέχιση της κακοποιητικής του δράσης.

Οι καταγγελίες για κακοποίηση δίπλα σε αστυνομικούς

Η Ρόζα Γκιλς και ακόμη δύο γυναίκες που μίλησαν ανώνυμα στο CNN περιγράφουν ότι ο Έπστιν δεν δίσταζε να επιτίθεται σε γυναίκες ακόμη και όταν σε μικρή απόσταση βρίσκονταν ένστολοι αστυνομικοί, οι οποίοι είχαν αναλάβει την επιτήρησή του.

Στο Florida Science Foundation υπηρετούσαν εκ περιτροπής αστυνομικοί της κομητείας Παλμ Μπιτς, ενώ στην έπαυλή του υπήρχε επίσης αστυνομική παρουσία.

Η Γκιλς θυμάται μια στιγμή που πίστεψε ότι όλα θα τελείωναν.

Κατεβαίνοντας ένα πρωί στην κουζίνα της έπαυλης είδε έναν ένστολο και νόμιζε ότι επιτέλους κάποιος θα τη βοηθούσε.

Αντί γι’ αυτό, παρακολούθησε τον αστυνομικό να συζητά και να γελά με τον Έπστιν πριν φύγει από το σπίτι χωρίς να της απευθύνει ούτε μία λέξη.

«Τότε κατάλαβα ότι κανείς δεν επρόκειτο να τον σταματήσει», λέει σήμερα.

Ο ρόλος του πρακτορείου μοντέλων

Η μαρτυρία της αναδεικνύει και τον τρόπο με τον οποίο νεαρές γυναίκες εγκλωβίζονταν οικονομικά.

Η ίδια υποστηρίζει ότι το πρακτορείο MC2 Model Management, του οποίου ιδιοκτήτης ήταν ο Γάλλος ατζέντης Ζαν-Λικ Μπρουνέλ, της δημιούργησε από την πρώτη στιγμή μεγάλα χρέη.

Χρεώθηκε χιλιάδες δολάρια για τη βίζα και επιπλέον 1.500 δολάρια κάθε μήνα για ένα διαμέρισμα όπου πολλές κοπέλες κοιμούνταν σε κουκέτες.

Όταν ξέσπασε σε κλάματα μπροστά στον Μπρουνέλ, εκείνος τηλεφώνησε σε κάποιον και μέσα σε λίγα λεπτά 600 δολάρια είχαν φτάσει στην οικογένειά της στο Ουζμπεκιστάν.

Το περιστατικό αυτό, όπως λέει, της έδειξε ότι δεν είχε κανέναν έλεγχο πάνω στη ζωή της.

Ο Μπρουνέλ συνελήφθη αργότερα στη Γαλλία για υποθέσεις βιασμών και σεξουαλικών επιθέσεων και το 2022 βρέθηκε νεκρός στο κελί του.

«Το κράτος δεν με προστάτευσε»

Η Γκιλς υποστηρίζει ότι ο εφιάλτης συνεχίστηκε ακόμη και μετά την επιστροφή της στη Νέα Υόρκη το 2010.

Χρόνια αργότερα κατάφερε να απομακρυνθεί από τον κύκλο του Έπστιν, να αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία, να δημιουργήσει οικογένεια και να εργαστεί ως γυμνάστρια.

Παρέμεινε, όμως, σιωπηλή για όσα είχε βιώσει.

Όπως λέει στο CNN, σοκαρίστηκε όταν το υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσιοποίησε τα αρχεία της υπόθεσης και μαζί με αυτά και το όνομά της, καθώς και προσωπική αλληλογραφία της με τον Έπστιν.

Παρακολουθεί πλέον τις υπόλοιπες επιζώσες να διεκδικούν την πλήρη αποκάλυψη της υπόθεσης και την απόδοση ευθυνών στους συνεργούς του, όμως δεν αισθάνεται ακόμη έτοιμη να σταθεί δίπλα τους δημόσια.

Παρ’ όλα αυτά, πιστεύει ότι κάποια ημέρα θα το κάνει.

«Είμαι περήφανη για όλες τους», λέει.

«Βλέπω τον πόνο τους και βλέπω και το θάρρος τους. Και το θάρρος, όπως και ο πόνος, είναι μεταδοτικό.»