Ο ρυθμός με τον οποίο ένας πληθυσμός αντικαθιστά τον εαυτό του μεταξύ των γενεών χωρίς μετανάστευση ανέρχεται σε περίπου 2,1.
Όπως αναφέρει η Katharina Buchholz της Statista, ο παρακάτω χάρτης με συγκρίσιμα στοιχεία μεταξύ των χωρών από το 2021, δείχνει ότι ακόμη και τότε η Νότια Κορέα ήταν ένα από τα λίγα μέρη στον κόσμο με ποσοστό γονιμότητας κάτω από 1.
Στην Ιαπωνία, η οποία την Τρίτη ανακοίνωσε μείωση των γεννήσεων κατά 5% στο χαμηλό ρεκόρ των 758.631 γεννήσεων, το ποσοστό γεννήσεων παρέμεινε στο 1,26. Αυτό τοποθετεί τη χώρα μεταξύ των περίπου 90 στον κόσμο όπου ο πληθυσμός δεν αυξάνεται ανεξάρτητα από τη μετανάστευση. Στην ομάδα αυτή ανήκουν επίσης πολλά έθνη από την Ευρώπη, την Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία. Οι περισσότερες από τις χώρες που χάνουν τη γονιμότητα είναι καλύτερα ανεπτυγμένες και οι λόγοι για την τάση αυτή περιλαμβάνουν μεγαλύτερη πρόσβαση στην αντισύλληψη και περισσότερες γυναίκες που εκπαιδεύονται και κατευθύνονται στην εργασία.
Η ιστορία είναι διαφορετική στον αναπτυσσόμενο κόσμο, όπου τα υψηλότερα ποσοστά γονιμότητας τροφοδοτούν τη συνεχή αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού. Η δυτικοαφρικανική χώρα Νίγηρας είχε ποσοστό γονιμότητας 6,8 το 2021, το υψηλότερο στον κόσμο που απαριθμεί η Παγκόσμια Τράπεζα, ακολουθούμενη από τη Σομαλία, το Τσαντ και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Από τις 33 χώρες στον κόσμο όπου οι γυναίκες είχαν κατά μέσο όρο 4 ή περισσότερα παιδιά, οι 31 βρίσκονταν στην Αφρική εκείνη τη χρονιά.
Ο ΟΗΕ αναμένει ότι η παγκόσμια γονιμότητα θα φθάσει στο ελάχιστο επίπεδο αναπλήρωσης 2,1 μέχρι τα μέσα του αιώνα, ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να αρχίσει να μειώνεται προς το τέλος του αιώνα.
