Ενώ ακόμη ο κόσμος παραμένει σοκαρισμένος από την αγριότητα της επίθεσης των τζιχαντιστών στον συναυλιακό χώρο στη Μόσχα με πάνω από 60 νεκρούς, η προσοχή πέφτει πλέον στο Κρεμλίνο και πώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα αντιδράσει.
Τα πρώτα σημάδια - ήταν εμφανές - πως εμπεριείχαν οργή, αφού ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας και επικεφαλής του συμβουλίου ασφαλείας της χώρας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ αφενός ξεκαθάρισε πως στον θάνατο η Μόσχα θα απαντήσει με θάνατο, ενώ δεν παρέλειψε -πριν γίνει γνωστή η ταυτότητα των δραστών- πως εάν κρύβεται η Ουκρανία από πίσω, θα την αφανίσουν.
Στο πλαίσιο αυτό, το BBC αναλύοντας τα υπάρχοντα διαθέσιμα στοιχεία επιχειρεί να σκιαγραφήσει την επόμενη μέρα της επίθεσης. Συγκεκριμένα, σε ανάλυσή του, ο Matthew Sussex, ειδικός σε θέματα Ρωσίας και αναπληρωτής καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, μίλησε στο BBC News για το γιατί το Ισλαμικό Κράτος επιτέθηκε στη Ρωσία - και τι θα κάνει η Μόσχα ως απάντηση.
Μελόνι: «Απαράδεκτη η φρίκη της σφαγής άμαχων, αθώων πολιτών στη Μόσχα»
«Η Ρωσία έχει μακρά ιστορία στο να αντιμετωπίζει πολλούς από τους ανθρώπους στο έδαφός της που είναι μουσουλμάνοι όχι ιδιαίτερα καλά», λέει στο BBC. «Είχαμε δύο πολέμους στην Τσετσενία... ο δεύτερος από το 1999 έως το 2006 ήταν κάτι σαν ριζοσπαστικός πόλεμος στον οποίο υπήρχαν άνθρωποι που πολέμησαν με το Ισλαμικό Κράτος εναντίον της ρωσικής κυβέρνησης. Έκτοτε, οι δραστηριότητες της Ρωσίας στη Συρία έκαναν το Ισλαμικό Κράτος να βλέπει τη ρωσική κυβέρνηση ως πρωταρχική απειλή», αναφέρει.
Ο αναλυτής αναφέρει ότι αναμένει πως η ρωσική απάντηση στην επίθεση στο Crocus Hall θα είναι μια απάντηση «ακραίας βίας», αναφέροντας ως παραδείγματα τα επακόλουθα της πολιορκίας του θεάτρου της Μόσχας το 2002 και της πολιορκίας του σχολείου Μπεσλάν το 2004.
«Ίσως δεν είναι τόσο σημαντικό ποιος πραγματοποίησε τις επιθέσεις, αλλά ποιος αποφασίζει η ρωσική κυβέρνηση ότι φταίει και εναντίον ποίου θα απαντήσει» λέει και συμπληρώνει λέγοντας πως η προειδοποίηση των ΗΠΑ για πιθανή επίθεση, που εκδόθηκε στις 7 Μαρτίου, αντιμετωπίστηκε από το Κρεμλίνο ως προσπάθεια «ανάμειξης» στις πρόσφατες γενικές εκλογές και στις εσωτερικές του υποθέσεις.
