Στο Pro News Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.

Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Εναλλακτικά, μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο λεπτομερείς πληροφορίες και να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας πριν συναινέσετε ή να αρνηθείτε να συναινέσετε. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι την πολιτική απορρήτου μας.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας.Δες περισσότερα εδώ.
ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αλήθειες και γροθιές στο στομάχι: «Κοιμήθηκα...»

Κοιμήθηκα....

Κι όταν ξύπνησα η Β. Ήπειρος ήταν Αλβανική.

Σιωπή μου είπαν.... μη μιλήσεις.... έτσι έπρεπε, να γίνει.

Κοιμήθηκα...

Κι όταν ξύπνησα η μισή Κύπρος ήταν σκλαβωμένη.

Σιωπή μου είπαν.... μη μιλήσεις.... κάτι έπρεπε, να θυσιαστεί...

Κοιμήθηκα

Και όταν ξύπνησα είχαν πουλήσει το όνομα Μακεδονία.

Σιωπή μου είπαν... μη μιλήσεις... μην είσαι μονοφαγάς.

Κοιμόμουν κι ο γείτονας μου αυτοκτόνησε.

Σιωπή! Μη μιλήσεις... είχε ψυχολογικά προβλήματα.

Κοιμόμουν κι όταν ξύπνησα το παιδί μου ήταν μίλια μακριά.

Σιωπή μου είπαν... Για το καλό του γίνεται.

Κοιμόμουν και ο φίλος μου έχασε το σπίτι του.

Σιωπή μου είπαν... Μη μιλήσεις..... ένας κακοπληρωτής ήταν.... Τι τον λυπάσαι;

Κοιμήθηκα κι όταν ξύπνησα η σημαία μου είχε κατέβει, από το μπαλκόνι μου.

Σιωπή... Μη μιλάς... Μη προκαλείς.

Κοιμήθηκα και ο κολλητός μου στην Εντατική πεταμένος.

Σιωπή.... Ούτως ή άλλως θα πέθαινε.

Κοιμόμουν και παραποίησαν τα βιβλία μου, την ιστορία μου.

Σιωπή μου είπαν... στη Σμύρνη έγινε συνωστισμός.

Κοιμήθηκα κι όταν ξύπνησα δεν μπορούσα, να κυκλοφορώ Ελεύθερα, στο τόπο μου.

Σιωπή... μου είπαν.... Ρατσιστής είσαι;.... Κάνε, πως δεν καταλαβαίνεις.... κοιμήσου πάλι....

Κοιμόμουν και καίγονταν ανθρώπινες ψυχές και δάση.....

Σιωπή!!! Μη τολμήσεις, να μιλήσεις.... Φταίει ο.... άνεμος.

Κοιμήθηκα και όταν ξύπνησα τίποτε δεν ήταν, όπως τα ονειρεύτηκα.

Σιωπή... Μη μιλάς... Δεν είναι καιρός για όνειρα.

Κοιμήθηκα..... κοιμήθηκα κι έχασα την αξιοπρέπεια μου,

Τα ιδανικά μου, τα πιστεύω μου, τις Αξίες μου.

Κοιμήθηκα και μου παρουσίασαν το βέλτιστο ως φαύλο... και το φαύλο, ως βέλτιστο.

Κοιμήθηκα και μου είπαν, να μη μιλώ για όλα αυτά.

Κοιμήθηκα, μα όταν, αποφασίσω, να ξυπνήσω, να ντραπώ...., θα αγανακτήσω και θα ουρλιάξω.

Για τη χαμένη μου Αξιοπρέπεια, που πέταξαν εκεί, στα σκουπίδια.

Εκεί όπου με βρίσκεις, να ψάχνω, πως θα ταΐσω τα παιδιά μου.

ΞΥΠΝΗΣΑ!!!

Και ΑΠΑΙΤΩ, να μη χάσω άλλη Πατρίδα... ΑΠΑΙΤΩ

το λαό της ΧΟΡΤΑΤΟ και με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.

Όπως του αξίζει!

Μαρία με λένε.... κι αν ενοχλώ κάποιους, με τα γραφόμενα μου, αναλαμβάνω τη πάσα ευθύνη.

Μαρία Παπαχρυσάνθου

 

Tags
Back to top button